، فرزاد محمدی2
، فاطمه عادلی منش3
| مقدمه و هدف: کودکان طیف اوتیسم (ASD) در مهارت های ارتباطی و حرکتی دارای نقص هستند. هدف از تحقیق حاضر تعیین تاثیر تمرینات حرکتی منتخب بر رشد اجتماعی و رشد حرکتی کودکان ASD بود. روش کار: روش تحقیق نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کودکان ASD شهر اهواز در سال 1404 بود که تعداد 33 نفر به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب و بعد از تکمیل مقیاس اوتیسم به صورت تصادفی به گروه همگن تجربی (16 نفر) و کنترل (17 نفر) تقسیم شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه مقیاس اوتیسم، پرسشنامه ارتباطات اجتماعی SCQ و آزمون رشد حرکتی درشت-نسخه سوم (TGMD-3) بود. هر دو گروه در پیش آزمون و پس آزمون، آزمون ارتباطات اجتماعی SCQ و آزمون TGMD-3 را اجرا کردند. گروه تجربی به مدت 12 هفته و هر هفته 3 جلسه تحت مداخله تمرینات حرکتی منتخب قرار گرفت. داده ها از طریق آزمون تحلیل کواریانس یک سویه با نرم افزار SPSS نسخه 26 و در سطح معنی داری 0/05 تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد تاثیر تمرینات حرکتی منتخب بر نمره کلی رشد اجتماعی (p<0.05, η=0.641)، خرده آزمون مهارت های جابه جایی (p<0.05, η=0.716)، مهارت های توپی (p<0.05, η=0.806) و نمره کلی رشد حرکتی (p<0.05, η=0.842) کودکان ASD معنی داری بود و گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل عملکرد بهتری داشت. نتیجهگیری: تمرینات حرکتی احتمالا می تواند باعث بهبود رشد اجتماعی و حرکتی کودکان طیف اوتیسم شود. بنابراین ممکن است مفید باشد که مربیان و کاردرمانگران مراکز آموزشی و درمانی این نوع تمرینات را در برنامههای خود قرار دهند. |
| بازنشر اطلاعات | |
|
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |