دوره 12، شماره 3 - ( پاییز 1404 )                   جلد 12 شماره 3 صفحات 2031-2020 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Motamedi S, Hasanshahi A, Ghazanfarabadi M, Dehghani R, Mortazavi M, Mohammadi M et al . Agmatine and Pregnancy Maintenance: A Narrative Review of Molecular Mechanisms in the Regulation of Fetal Growth. J Jiroft Univ Med Sci 2025; 12 (3) :2020-2031
URL: http://journal.jmu.ac.ir/article-1-868-fa.html
معتمدی سینا، حسن شاهی ابوالفضل، غضنفرآبادی محبوبه، دهقانی رضا، مرتضوی مجتبی، محمدی مولا و همکاران.. آگماتین و حفظ بارداری: مروری روایتی بر سازوکارهای مولکولی در تنظیم رشد جنین. مجله دانشگاه علوم پزشکی جیرفت. 1404; 12 (3) :2020-2031

URL: http://journal.jmu.ac.ir/article-1-868-fa.html


1- واحد توسعه تحقیقات بالینی، بیمارستان پاستور، دانشگاه علوم پزشکی بم، بم، ایران
2- مرکز تحقیقات پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران
3- مرکز تحقیقات، بیمارستان آموزشی پاستور، دانشگاه علوم پزشکی بم، بم، ایران
4- گروه فارماکولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بم، بم، ایران
5- گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر، ایرانشهر، ایران
6- گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بم، بم، ایران ، hassanshahiamin@gmail.com
چکیده:   (12 مشاهده)
مقدمه و هدف: آگماتین، متابولیت درون‌زای ال-آرژنین، با اثرات ضدالتهابی، محافظت عصبی و تعدیل استرس از طریق مهار گیرنده‌های ان‌متیل-دی-آسپارتات و کانال‌های کلسیمی شناخته می‌شود. با وجود نقش تأیید شده آن در متابولیسم پلی‌آمین‌ها و سیگنالینگ mTOR، شکاف پژوهشی عمیقی در خصوص نقش اختصاصی آگماتین در حفظ بارداری و مکانیسم‌های مولکولی مرتبط وجود دارد و تاکنون هیچ مقاله مروری متمرکزی در این زمینه منتشر نشده است. این مطالعه مروری با هدف بررسی مکانیسم‌های مولکولی آگماتین در حفظ بارداری شامل مسیر پلی‌آمین، سیگنالینگ mTOR، ترشح اینترفرون تاو و تعدیل استرس انجام شد.
روش کار: جستجوی نظام‌مند در پایگاه‌های PubMed، Scopus و Web of Science (2000-2025) با کلیدواژه‌های مرتبط انجام و مطالعات سلولی، حیوانی و انسانی وارد مرور شدند.
یافته ­ها: نتایج مطالعات حیوانی حاکی از آن است که آگماتین و آنزیم مرتبط با آن، یعنی آگماتیناز، در مراحل اولیه بارداری با افزایش ترشح اینترفرون تائو [1]و فعال‌سازی مسیر پلی‌آمین، به رشد و بقای تروفواکتودرم کمک می‌کنند. همچنین، مسیر آرژینین آگماتین از طریق فعال‌سازی سیگنالینگ mTOR، تکثیر سلولی و رشد جنینی را بهبود می‌بخشد. در شرایط استرس مزمن، کاهش سطح آگماتین و اختلال در فعالیت آنزیم آرژینین دکربوکسیلاز با افزایش خطر سقط همراه است.
نتیجه‌گیری: آگماتین ممکن است به عنوان یک واسطه مولکولی در ارتباط میان استرس، تغذیه و رشد جنین عمل کند؛ با این حال، بیشتر شواهد موجود مبتنی بر مطالعات حیوانی و آزمایشگاهی است و داده‌های انسانی محدود بوده و برای تأیید ایمنی و کارایی آن در بارداری به مطالعات بالینی بیشتری نیاز است.

[1] IFN-τ
متن کامل [PDF 855 kb]   (20 دریافت)    
نوع مطالعه: مروری | موضوع مقاله: علوم پزشکی / فيزيولوژي
دریافت: 1404/7/25 | پذیرش: 1405/3/12 | انتشار: 1404/9/10

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی جیرفت می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Jiroft University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb