، ابوالفضل حسن شاهی2
، محبوبه غضنفرآبادی3
، رضا دهقانی4
، مجتبی مرتضوی1
، مولا محمدی5
، امین حسن شاهی راویز6
| مقدمه و هدف: آگماتین، متابولیت درونزای ال-آرژنین، با اثرات ضدالتهابی، محافظت عصبی و تعدیل استرس از طریق مهار گیرندههای انمتیل-دی-آسپارتات و کانالهای کلسیمی شناخته میشود. با وجود نقش تأیید شده آن در متابولیسم پلیآمینها و سیگنالینگ mTOR، شکاف پژوهشی عمیقی در خصوص نقش اختصاصی آگماتین در حفظ بارداری و مکانیسمهای مولکولی مرتبط وجود دارد و تاکنون هیچ مقاله مروری متمرکزی در این زمینه منتشر نشده است. این مطالعه مروری با هدف بررسی مکانیسمهای مولکولی آگماتین در حفظ بارداری شامل مسیر پلیآمین، سیگنالینگ mTOR، ترشح اینترفرون تاو و تعدیل استرس انجام شد. روش کار: جستجوی نظاممند در پایگاههای PubMed، Scopus و Web of Science (2000-2025) با کلیدواژههای مرتبط انجام و مطالعات سلولی، حیوانی و انسانی وارد مرور شدند. یافته ها: نتایج مطالعات حیوانی حاکی از آن است که آگماتین و آنزیم مرتبط با آن، یعنی آگماتیناز، در مراحل اولیه بارداری با افزایش ترشح اینترفرون تائو [1]و فعالسازی مسیر پلیآمین، به رشد و بقای تروفواکتودرم کمک میکنند. همچنین، مسیر آرژینین آگماتین از طریق فعالسازی سیگنالینگ mTOR، تکثیر سلولی و رشد جنینی را بهبود میبخشد. در شرایط استرس مزمن، کاهش سطح آگماتین و اختلال در فعالیت آنزیم آرژینین دکربوکسیلاز با افزایش خطر سقط همراه است. نتیجهگیری: آگماتین ممکن است به عنوان یک واسطه مولکولی در ارتباط میان استرس، تغذیه و رشد جنین عمل کند؛ با این حال، بیشتر شواهد موجود مبتنی بر مطالعات حیوانی و آزمایشگاهی است و دادههای انسانی محدود بوده و برای تأیید ایمنی و کارایی آن در بارداری به مطالعات بالینی بیشتری نیاز است. |
| بازنشر اطلاعات | |
|
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |