دوره 12، شماره 3 - ( پاییز 1404 )
جلد 12 شماره 3 صفحات 2019-2011 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Nejati M, Izadi M, Salari Y, Momeni M, Divband A. A Reflection on the Nature of the Philosophy of Medicine. J Jiroft Univ Med Sci 2025; 12 (3) :2011-2019
URL: http://journal.jmu.ac.ir/article-1-865-fa.html
URL: http://journal.jmu.ac.ir/article-1-865-fa.html
نجاتی محمد، ایزدی محسن، سالاری یاسر، مومنی مصطفی، دیوبند ابوالحسن. مداقهای در ماهیت فلسفه پزشکی. مجله دانشگاه علوم پزشکی جیرفت. 1404; 12 (3) :2011-2019
محمد نجاتی1 
، محسن ایزدی2 ، یاسر سالاری3 ، مصطفی مومنی1 ، ابوالحسن دیوبند4
، محسن ایزدی2 ، یاسر سالاری3 ، مصطفی مومنی1 ، ابوالحسن دیوبند4
1- دکتری فلسفه و دانشیار گروه معارف اسلامی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، هرمزگان، ایران
2- دانشیار گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه قم، قم، ایران
3- دانشیار گروه الهیات و معارف اسلامی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی،کرمان، ایران ،3130923519@iau.ir
4- فلوشیپ نوزادان و استادیار گروه کودکان دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، هرمزگان، ایران
2- دانشیار گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه قم، قم، ایران
3- دانشیار گروه الهیات و معارف اسلامی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی،کرمان، ایران ،
4- فلوشیپ نوزادان و استادیار گروه کودکان دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، هرمزگان، ایران
چکیده: (1 مشاهده)
| مقدمه و هدف: همچنان بحث از مسائل و موضوعات حوزه فلسفه پزشکی دامنه دار و نفس گیر است. اینکه آیا فلسفه و پزشکی به عنوان دو علم می توانند مضاف و مضاف الیه قرار گیرند یکی از همین بحث ها محسوب می شود. روش کار: این پژوهش با روش توصیفی و تحلیلی درصدد بررسی دو دیدگاه ذیل در حوزه ماهیت فلسفه پزشکی است: گروهی با نفی هر گونه ارتباط و اشتراک واقعی، اعتقاد دارند آنچه در گذشته عامل پیوند فلسفه و پزشکی محسوب شده است، یکی وسعت کم دانش ها و دیگری امکان ارتزاق به واسطه هنر پزشکی بوده که در دوره کنونی هیچ یک عامل پیوند محسوب نخواهند شد. در مقابل گروه دوم اعتقاد دارند این ارتباط، کاملا واقعی و از سر نیاز و ضرورت است. فلسفه به عنوان یک علم مطلق، سودمندیای ندارد و طب مدرن نیز به جهت بروز بحران ناکارآمدی، نیازمند اصلاحات جدی از درون است و انسان کنونی به جهت احساس قدرت ناشی از تکنولوژی، تمایلی همه سویه به سمت لیبرالیزم و حذف موانع نامعقول آزادیاش را دارد. نتیجهگیری: این مساله باعث شکل گیری نگاه ارگانیستیک در کل مولفه های فردی و اجتماعی زندگی او می شود. حاکمیت این نوع نگاه در پزشکی باعث تردید در مبانی الگوی زیست پزشکی شده و الگوی زیست-روان-اجتماع پزشکی و حتی معنوی را پیشنهاد و بدیل آن در پزشکی آینده می داند. |
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
علوم پزشکی / اخلاق پزشكي
دریافت: 1404/4/22 | پذیرش: 1404/7/17 | انتشار: 1404/9/10
دریافت: 1404/4/22 | پذیرش: 1404/7/17 | انتشار: 1404/9/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
