، زهرا جمالی2
، مقدمه میرزایی3
، عاطفه احمدی4
، عصمت چناریان نخعی5
، فیروزه میرزایی6
| مقدمه و هدف: یکی از عوامل موثر بر شاخص رشد جمعیت میزان مرگ و میر نوزادان می باشد. با بررسی علل مرگ و میر نوزادان در بیمارستان می توان برای توسعه سیستم های مراقبت بهداشتی و،آموزشی و اجتماعی و کاهش مرگ و میر و بهبود شاخص بقا نوزادان تلاش کرد. هدف این مطالعه بررسی برخی از عوامل انسانی موثر بر میزان مرگ و میر نوزادان بستری در NICU می باشد. روش کار: این مطالعه مقطعی بر روی کلیه نوزادان فوتشده بستری در بخش مراقبتهای ویژه نوزادان (NICU) بیمارستان افضلیپور کرمان طی بازه فروردین تا شهریور 1402 انجام شد. نمونهگیری بهصورت سرشماری بود و نوزادان با سن بارداری بیش از 22 هفته وارد مطالعه شدند. بهمنظور انجام مقایسه، برای هر نوزاد فوتشده، یک نوزاد زنده که پس از بستری در NICU با وضعیت عمومی مناسب ترخیص شده بود، بهعنوان گروه شاهد در نظر گرفته شد. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 22 تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد بین تعداد مراقبین نوزاد در هر شیفت و شانس فوت نوزاد رابطه معناداری وجود داشت (0/004<p) در مقابل، بین مرگ نوزاد و متغیرهای نوع شیفت کاری، رشته تحصیلی مراقبین نوزاد و سابقه کاری آنها ارتباط معناداری مشاهده نشد. نتیجهگیری: با توجه به یافته های مطالعه، می توان با افزایش تعداد مراقبین نوزاد، مرگ و میر نوزاد را کاهش داد و به سیاست گذاران این حوزه پیشنهاد داد که از تعداد مراقب نوزاد بیشتری استفاده نمایند. |
| بازنشر اطلاعات | |
|
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |