| مقدمه و هدف: تکیاختههای انگلی از ردههای اپیکمپلکسا (مانند پلاسمودیوم فالسیپاروم و توکسوپلاسما گوندی) و تریپانوزوماتیدا (مانند گونه های لیشمانیا)، مسئول ایجاد بیماریهای مهمی همچون مالاریا، توکسوپلاسموز و لیشمانیوز هستند. این مطالعه مروری با هدف شناسایی و یکپارچهسازی استراتژیهای مولکولی مشترک در میان این انگلها انجام شده است. روش کار: برای این منظور، یافتههای کلیدی از مقالات مروری پروتئومیکسی منتشر شده در زمینههای تغییرات پس از ترجمه، کاندیداهای واکسن و تشخیصی، و تغییرات پروتئومی سلولهای آلوده، استخراج و به روش روایی مورد تحلیل مقایسهای قرار گرفتند. یافتهها: یافتهها نشان میدهد با وجود تفاوتهای مورفولوژیک و تفاوت در چرخههای زندگی، این انگلها برای بقا در محیط پرتنش میزبان، به مجموعهای از مسیرهای سلولی و مولکولی حفاظتشده و مشترک متکیاند. پروتئینهای شوک حرارتی Heat Shock Proteins (HSPs)، آنزیمهای متابولیک کلیدی با عملکردهای چندوجهی (مانند انولاز)، سیستمهای تغییرات پس از ترجمه ای Post Translational Modifications (PTMs) مانند کینازهای وابسته به کلسیم و N-میرستویل ترانسفراز، پروتئازها و پروتئینهای سطحی/ترشحی مانند Apical Membrane Antigen 1 (AMA1)، ساختارها و استراتژیهای حیاتی مشترکی را تشکیل میدهند. نتیجهگیری: تمرکز بر این اهداف مشترک، دریچهای نوین به سوی طراحی مهارکنندههای وسیعالطیف و توسعه واکسنهای چندظرفیتی مبتنی بر آنتیژنهای حفاظتشده میگشاید. با این حال، تفاوتهای ریزساختاری در اهداف مشترک و چالش تحویل دارو به بافتهای مختلف، از موانع پیشروی این استراتژی هستند. از این رو، تمرکز بر اختلافات ساختاری دقیق بین انگل و میزبان و بهکارگیری فناوریهای مدلسازی پیشرفته، کلید طراحی مداخلات مؤثر و ایمن خواهد بود. |
| بازنشر اطلاعات | |
|
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |