، اکرم دهقانی2
، راضیه ایزدی3
، شیدا جبل عاملی4
، موسی علوی5
| مقدمه و هدف: انعطافپذیری روانشناختی از جمله مولفههای مهم و ضروری در حرفه پرستاری به شمار میرود. لذا پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر ذهنی سازی و رفتار درمانی دیالکتیک بر انعطافپذیری روانشناختی پرستاران دارای مشکلات خستگی روانی انجام شد. روش کار: این مطالعه یک پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری و یک گروه کنترل بود. از بین پرستاران شاغل در بیمارستان امام خمینی شهرستان فلاورجان در سال 1402، 44 نفر به صورت نمونهگیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل گمارده شدند. ابزار پژوهش مقیاس انعطافپذیری روانشناختی بود. دو گروه آزمایش به مدت 8 جلسه تحت درمان قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ درمانی دریافت نکرد. از نرم افزار 23spss- برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد تفاوت بین میانگین نمرات گروه کنترل با دو گروه درمان ذهنیسازی و درمان دیالکتیک معنیدار میباشد (0/05>p). تفاوت بین میانگین نمرات دو گروه درمان ذهنیسازی و رفتار درمانی دیالکتیک معنیدار نمیباشد (0/05<p). نتیجهگیری: میتوان گفت هر دو روش درمانی بر انعطافپذیری روانشناختی موثر بوده و موجب افزایش انعطافپذیری روانشناختی در پرستاران دارای مشکلات خستگی روانی شدهاند. |
| بازنشر اطلاعات | |
|
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |