| مقدمه و هدف: با توجه به پیامدهای روانی و کاهش کیفیت زندگی ناشی از حوادث ترافیکی، پژوهش حاضر با هدف آزمون مدل نشانگان اختلال استرس پس از ضربه بر اساس سرسختی روانشناختی و نقش میانجی حمایت اجتماعی در بیماران تصادفی بیمارستان جیرفت انجام شد. روشکار: پژوهش حاضر به شیوه توصیفی–همبستگی انجام شد. جامعه آماری شامل بیماران تصادفی بستری در بیمارستان جیرفت در بازه زمانی آبان تا دی 1403 بود که با استفاده از نمونهگیری هدفمند و بر اساس معیارهای ورود، 350 نفر انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل مقیاس اختلال استرس پس از ضربه واترز و همکاران، پرسشنامه سرسختی روانشناختی اهواز کیامرثی و همکاران و پرسشنامه حمایت اجتماعی شربون و استوارت بودند. پایایی ابزارها با ضریب آلفای کرونباخ بین 0/79 تا 0/81 تأیید شد. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 27 و مدلسازی معادلات ساختاری (PLS) تحلیل گردیدند. یافتهها: نتایج نشان داد که سرسختی روانشناختی اثر مثبت و معناداری بر حمایت اجتماعی دارد.(0/05>p) همچنین، هر دو متغیرِ حمایت اجتماعی و سرسختی روانشناختی، تأثیر منفی و معناداری بر شدت علائم اختلال استرس پس از ضربه نشان دادند (0/05>p) با توجه به ضرایب تعیین برای حمایت اجتماعی 0/54 و برای اختلال استرس پس از ضربه 0/62 و مقادیر F بهترتیب (1/42 و 8/36)، مدل از برازش مطلوب و قدرت پیشبینی بالایی برخوردار است. نتیجهگیری: سرسختی روانشناختی و حمایت اجتماعی به عنوان عوامل محافظتی، با کاهش علائم اختلال استرس پس از ضربه در مصدومان سوانح، بستری مناسب برای طراحی مداخلات رواناجتماعی هدفمند فراهم میکنند. |
| بازنشر اطلاعات | |
|
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |