fa ضرورت شناسایی آبسه های مغزی نوکاردیایی علوم پزشکی / ميکرب شناسي Medical Sciences / Microbiology كاربردي Applicable <p dir="RTL"><span style="font-family:b zar;">امروزه شیوع عفونت‌های نوکاردیایی در سراسر جهان در حال افزایش است. آبسه‌های مغزی نوکاردیایی یکی از مهلک‌ترین اشکال بالینی عفونت‌های نوکاردیایی بوده که میزان مرگ‌ومیر قابل‌توجهی داشته و افراد نقص سیستم ایمنی و حتی سالم را نیز درگیر می‌کند. آبسه‌های مغزی نوکاردیایی در برخی موارد مشاهده شده است که با بدخیمی‌ها اشتباه گرفته می‌شود. این مطالعه با هدف اهمیت تشخیص آبسه‌های مغزی نوکاردیایی به عمل آمد.</span><br> <span style="font-family:b zar;">نوکاردیا، باکتری رشته‌ای گرم مثبت، هوازی، غیرمتحرک و اسید فاست نسبی است که به‌طور معمول در محیط کشت و بافت به‌صورت هایف&shy;های شاخه‌دار دیده می‌شود. این باکتری برای اولین بار در سال 1888 میلادی توسط دامپزشک فرانسوی به نام ادموند نوکارد (</span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">Edmond Nocard</span></span></span><span style="font-family:b zar;">) از عفونت اسب جداسازی و گزارش شد؛ دومین گزارش مربوط به جداسازی این باکتری از لنفادنیت گاو مبتلا به مشمشه صورت گرفت، یک سال بعد محقق ایتالیایی به نام </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">Trevisan</span></span></span><span style="font-family:b zar;"> این میکروارگانیسم را نوکاردیا فارسینیکا (</span><em><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;">Nocardia</span></span></span></em> <em><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">farcinica</span></span></span></em><span style="font-family:b zar;">) نامید (1). گونه‌های نوکاردیا به‌صورت ساپروفیت در منابع طبیعی از قبیل آب، خاک، گردوغبار، گیاهان و فضولات حیوانی در حال فساد زندگی می‌کنند و از طریق دستگاه تنفس و زخم‌های پوستی وارد بدن انسان شده و نوکاردیوز ریوی، جلدی-مخاطی و سیستمیک را ایجاد کنند (2). شایع‌ترین اشکال عفونت‌های بالینی نوکاردیا شامل: عفونت‌های تنفسی، عصبی، جلدی، زیر جلدی، جلدی- لنفاوی، مایستوما و عفونت‌های منتشره است که در بیماران نقص سیستم ایمنی و سالم مشاهده می‌شود. ریه‌ها، پوست و مغز از جمله شایع‌ترین ارگان‌های درگیر در عفونت‌های نوکاردیایی هستند (1-2).</span><br> <span style="font-family:b zar;">آبسه‌های نوکاردیایی در بیماران نقص سیستم ایمنی و افراد با سیستم ایمنی کارآمد مشاهده می‌شوند. آبسه‌های نوکاردیایی به میزان 1 تا 2 درصد از کل آبسه‌های مغزی را تشکیل می‌دهند اما میزان مرگ‌ومیر قابل‌توجهی دارند؛ به‌طوری که در بیماران نقص سیستم ایمنی میزان مرگ‌ومیر بالاتر از 55% و در بیماران با سیستم ایمنی کارآمد بیش از 20% است (3). با توجه به اینکه تظاهرات بالینی و عکس‌های رادیولوژی در بیماران مبتلا به تومورهای مغزی و آبسه‌های نوکاردیایی مشابه بوده لذا امکان بروز اشتباه در تشخیص وجود دارد و به‌منظور درمان صحیح و مؤثر بیماران می‌بایست تشخیص به‌درستی صورت گیرد (4-5). امروزه شیوع عفونت‌های نوکاردیایی با توجه به افزایش شمار بیماران نقص سیستم ایمنی و بهبود روش‌های تشخیصی در حال افزایش است (5). گزارشات مربوط به آبسه‌های مغزی نوکاردیایی در کشورمان نیز وجود دارد (6،3). برای شناسایی عفونت‌های نوکاردیایی، تنها یافته‌های بالینی و رادیولوژیک کافی نیستند. نوکاردیاها کند رشد هستند و جداسازی این باکتری‌ها از نمونه‌هایی همچون خلط دشوار است. تکنیک طعمه گزاری پارافین یکی از پرکاربردترین تکنیک‌های جداسازی نوکاردیا از نمونه‌های بالینی می‌باشد (2). برای شناسایی گونه‌های نوکاردیایی می‌توان از روش‌های مرسوم و موکولی استفاده کرد. روش‌های مرسوم شامل: شکل کلنی، رنگ‌آمیزی گرم و اسید فاست نسبی، رشد در محیط حاوی لیزوزیم، رشد در حرارت 45 درجه سانتی‌گراد، تجزیه کازئین، گزانتین، هیپوگزانتین، اسکولین، آدنین، ژلاتین و استفاده از سیترات، استامید و کربوهیدرات‌های مختلف است؛ اما باید توجه داشت که شناسایی بر اساس کشت و روش‌های مرسوم وقت‌گیر بوده و تفسیر نتایج آن نیازمند کارشناسان با تجربه است؛ از جمله روش‌های مولکولی که برای این منظور به‌کرات استفاده می‌شود می‌توان به روش‌های: </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">16S rRNA-restriction fragment length polymorphism (RFLP)</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">، </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">HSP gene-RFLP</span></span></span><span style="font-family:b zar;">، توالی یابی ژن‌های </span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">16S rRNA</span></span></span> <span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">(1500 region)</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">، </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">65KDa heat shock proteins (TB11 and TB12 primers)</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">، </span></span><em><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">gyrB</span></span></span></em> <span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">(GYRBF1 and GYRBR1 primers)</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:10.0pt;">، </span></span><em><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">sodA</span></span></span></em><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;"> (Z205 and Z212 primers)</span></span></span><span style="font-family:b zar;"> اشاره کرد (7،2).</span><br> <span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:11.0pt;">برای درمان آبسه‌های نوکاردیایی توصیه می‌شود از یک دوره درمانی 12 ماهه استفاده شود. برای درمان عفونت نوکاردیوزیس از داروهای تری متوپریم سولفومتوکسازول (</span></span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">TMP-SMX</span></span><span dir="RTL"><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:11.0pt;">)، سفتریاکسون، آمیکاسین و مینوسیکلین استفاده می‌شود. تری متوپریم سولفومتوکسازول به‌عنوان داروی خط اول درمان عفونت‌های نوکاردیایی استفاده می‌شود (8،1).</span></span></span></p> <p>Nocardia cerebral abscesses are rare and generally occur in immune-compromised patients but associated with a high mortality rate. This phenomenon can easily be confused with brain tumors due to the similarities in clinically and radiologically features. So diagnosis and appropriate antimicrobial therapy is very important, Trimethoprim-sulfamethoxazole is as the first-line treatment that described in most cases.</p> نوکاردیا, آبسه های مغز, روش های مرسوم Nocardia, Brain abscess, Conventional methods.. 82 85 http://journal.jmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-104-1&slc_lang=fa&sid=1 Masoud Keikha مسعود کیخا masoudkeikha@outlook.com 10031947532846001072 10031947532846001072 Yes Department of Medical Microbiology, Faculty of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran گروه میکروب شناسی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران