دوره 4، شماره 2 - ( پاییز-زمستان 1396 )                   جلد 4 شماره 2 صفحات 201-212 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Khajehlandi M, Bolboli L, Siahkuhian M, Nikseresht F. Effect of Pilates Training on Serum Levels of Adiponectin and Leptin in Inactive Women with Overweight. J Jiroft Univ Med Sci. 2018; 4 (2) :201-212
URL: http://journal.jmu.ac.ir/article-1-159-fa.html
خواجه لندی مژده، بلبلی لطفعلی، سیاهکوهیان معرفت، نیک سرشت فاطمه. تاثیر تمرینات ورزشی پیلاتس بر سطوح سرمی آدیپونکتین و لپتین در زنان غیر فعال دارای اضافه وزن. مجله دانشگاه علوم پزشکی جیرفت. 1396; 4 (2) :201-212

URL: http://journal.jmu.ac.ir/article-1-159-fa.html


1- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، شوشتر، ایران
چکیده:   (2345 مشاهده)
مقدمه: تمرین­های ورزشی پاسخ­های متابولیکی، نظیر لیپولیز و جریان خون را در آدیپوسیت افزایش می­دهند. از آنجایی که فعالیت ورزشی منظم منجر به تغییر در بافت چربی می­گردد هدف از پژوهش حاضر تاثیر تمرینات ورزشی پیلاتس بر سطوح سرمی آدیپونکتین و لپتین در زنان غیر فعال دارای اضافه وزن بود.
روش­ کار: در این مطالعه نیمه تجربی 25 زن دارای اضافه‌وزن (میانگین BMI 1/1±2/27 کیلوگرم بر مترمربع) به طور داوطلبانه شرکت کردند و به طور تصادفی به دو گروه: تمرین پیلاتس (12 نفر) و گروه کنترل (13 نفر) تقسیم شدند. برنامه تمرینی پیلاتس به مدت دوازده هفته (3 جلسه در هفته، 60 دقیقه در هر جلسه) به اجرا درآمد. در این مدت گروه کنترل هیچ گونه فعالیت ورزشی نداشتند. نمونه خونی 48 ساعت قبل و پس از هفته­ی دوازدهم بعد از 14-12 ساعت ناشتا طی دو مرحله، گرفته شد. از آزمون آماری تی وابسته جهت بررسی تغییرات درون گروهی متغیرها و از آزمون تحلیل کوواریانس جهت بررسی تغییرات بین گروه­های تحقیق استفاده گردید.
یافته­ ها: نتایج تحقیق داد اگرچه کاهش وزن در گروه تمرین معنادار بوده است (005/0P=) اما در مقایسه درون گروهی تنها لپتین در واکنش با تمرین کاهش معناداری داشت (032/0P=) و در مقایسه بین گروهی هیچ گونه تغییر معناداری در تغییر سطوح سرمی آدیپونکتین و لپتین مشاهده نشد.
 نتیجه­ گیری: بر اساس نتایج می­توان این­گونه بیان کرد که با وجود کاهش معنادار وزن در گروه تمرینی (005/0P=)، سطوح سرمی آدیپونکتین و لپتین به ترتیب با سطح معناداری (475/0P=) و (072/0P=) تغییر معناداری نسبت به گروه کنترل نداشتند. به نظر می­رسد این نوع تمرین برای کاهش سطوح لپتین و افزایش معنادار در آدیپونکتین کارساز نبوده است.
 
واژه‌های کلیدی: آدیپونکتین، اضافه وزن، پیلاتس، لپتین
متن کامل [PDF 778 kb]   (671 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: علوم پزشکی / پزشکي ورزشي
دریافت: 1396/9/1 | پذیرش: 1396/9/27 | انتشار: 1396/9/30

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی جیرفت می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Journal of Jiroft University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb