دوره 7، شماره 3 - ( پاییز 1399 )                   جلد 7 شماره 3 صفحات 404-413 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، ایران
2- استادیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، ایران ، z-zanjani2005@yahoo.com
3- استادیار گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه راپارین، منطقه کردستان، عراق
چکیده:   (149 مشاهده)
مقدمه و هدف: عملکرد اجرایی به­ عنوان ظرفیت مغز انسان در نظر گرفته می ­شود و شامل ظرفیت سازماندهی، انعطاف­ پذیری شناختی، برنامه­ ریزی، حل مسئله و غیره است. مصرف طولانی مدت مواد افیونی (مخدرها) مانند هروئین و متادون با طیف وسیعی از نقص ­های شناختی همراه است. هدف پژوهش حاضر مقایسه عملکردهای اجرایی- شناختی و علائم هیجانی افراد تحت درمان نگهدارنده با متادون و افراد گروه شاهد بود. 
روش کار: پژوهش حاضر از نوع مقطعی است. نمونه پژوهش شامل دو گروه 40 نفره از افراد تحت درمان نگهدارنده با متادون و گروه شاهد بود که به شیوه هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل آزمون دسته بندی کارت ویسکانسین و مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس 42 سؤالی و آزمون برج لندن بود. تحلیل داده ­ها به ­وسیله نرم افزار SPSS نسخه 22و آزمون t مستقل انجام شد.
یافته­ ها: نتایج نشان داد که افراد تحت درمان با متادون نسبت به افراد گروه شاهد در متغیرهای انعطاف ­پذیری شناختی و برنامه ­ریزی به طور معناداری عملکرد کمتری داشتند (0/001p<). همچنین نتایج حاصل از مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس نشان داد که افراد تحت درمان با متادون نسبت به افراد گروه شاهد، علائم افسردگی (0/001p<)، اضطراب (0/01p<) و استرس (0/05p<) بیشتری را بصورت معنادار تجربه می ­کنند.
نتیجه­ گیری: افراد تحت درمان نگهدارنده با متادون از لحاظ عملکردهای اجرایی، نسبت به افراد گروه شاهد عملکرد ضعیف تری دارند، همچنین بیماران تحت درمان با متادون علائم هیجانی بیشتری را تجربه می­ کنند. لذا ضعف این عملکردها، در درمان این افراد باید مورد توجه قرار گیرند.
متن کامل [PDF 700 kb]   (90 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: علوم پزشکی / روانپزشکي
دریافت: 1398/10/6 | پذیرش: 1399/5/5 | انتشار: 1399/7/1